Bencjon Chilinowicz

Bencjon Chilinowicz urodził się w 1889 roku w Łomży, w rodzinie Natana Chilinowicza, dyrektora jesziwy. Kształcił się w chederze oraz jesziwach, między innymi w Makowie Mazowieckim. Początkowo przygotowywał się do rabinatu, jednak w 1905 roku przerwał naukę i zajął się tematyką świecką. W 1910 roku przeniósł się do Warszawy, a dwa lata później rozpoczął współpracę z jidyszowym dziennikiem „Der Moment”. Publikował w nim artykuły, reportaże i relacje z bieżących wydarzeń. Od 1920 roku był sprawozdawcą parlamentarnym tej gazety. Po 1918 roku korespondował także dla innych żydowskich dzienników.

Był dziennikarzem, publicystą i literatem, działał również jako syjonista. Współtworzył Klub Sprawozdawców Sejmowych oraz Związek Literatów i Dziennikarzy Żydowskich, w którym pełnił funkcję wiceprezesa. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w getcie warszawskim, należał do Komitetu Gospodarczego i współprowadził raport prasowy dla American Jewish Joint Distribution Committee. Latem 1942 roku został wraz z rodziną wywieziony z getta do Treblinki i tam zamordowany. Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Bencjon Chilinowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.