Bronisław Karbowski

Bronisław Karbowski, znany także jako Berek Karbowski, urodził się 24 października 1884 roku w Łomży. Studiował medycynę na Uniwersytecie Zuryskim, a także w Berlinie, Monachium i na Uniwersytecie Kazańskim. Uzyskał tytuł doktora medycyny i pracował jako lekarz laryngolog. Podczas I wojny światowej służył w Armii Imperium Rosyjskiego, a następnie w Armii Polskiej we Francji. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był komendantem szpitala polowego nr 207. Osiągnął stopień majora rezerwy służby zdrowia.

W latach 1933-1939 pełnił funkcję ordynatora oddziału otolaryngologicznego w Szpitalu Starozakonnych w Warszawie i publikował prace naukowe. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany. Po agresji Związku Radzieckiego na Polskę trafił do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go na stopień podpułkownika. W Łomży, mieście jego urodzenia, zasadzono Dąb Pamięci upamiętniający Karbowskiego.

Na podstawie artykułu „Bronisław Karbowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.