Janusz Leydo

Janusz Leydo, używający pseudonimu Cord, był polskim lekarzem i uczestnikiem ruchu oporu podczas II wojny światowej. Urodził się 7 kwietnia 1928 roku w Łomży. W 1935 roku przeniósł się z rodzicami do Warszawy, gdzie uczył się w szkole powszechnej i ukończył gimnazjum na tajnych kompletach. Podczas okupacji wstąpił do 4 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, a od 1942 roku należał do Batalionu NOW-AK „Gustaw”. Uczestniczył w zadaniach konspiracyjnych, między innymi utrzymywał łączność z oddziałami w Puszczy Kampinoskiej, kolportował prasę podziemną i pomagał w dożywianiu dzieci żydowskich z getta.

Podczas powstania warszawskiego walczył na Woli, Starym Mieście i w Śródmieściu. Został trzykrotnie ranny, między innymi podczas eksplozji na ulicy Kilińskiego 13 sierpnia 1944 roku. Po upadku powstania opuścił Warszawę z rannymi i trafił do obozu przejściowego Dulag 121 w Pruszkowie. Po wojnie wyjechał do Torunia, gdzie zdał maturę w 1946 roku. Studiował medycynę w Szczecinie i w 1953 roku ukończył Pomorską Akademię Medyczną ze specjalizacją w chorobach wewnętrznych. Mieszkał i pracował w Toruniu. Był odznaczony między innymi Krzyżem Armii Krajowej i Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł w Toruniu 5 listopada 2018 roku.

Na podstawie artykułu „Janusz Leydo” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.